بنام الله

دلم گرفته ... خيلي هم گرفته...
دلم از همه چيزهايي كه هر روز در اطرافم رخ مي دهند گرفته ...
همه چيز مثل روزهاي قبل ، روزمره ، عادي و ....
ما عادت مي كنيم ، خيلي زود ، به همه چيز ...
قانونها ... بندها...حصارها و....
همه چيز را مي پذيريم  ...
با همه چيز كنار مي آئيم ....شايد چون مي ترسيم ...؟؟؟
همه آنچنان در پي آرامشيم كه اصلا فراموش كرده ايم آرامش يعني چي ؟؟؟؟....
بعد ترجيح مي دهيم چشم هايمان را به روي تمام حقيقت هايي كه باورشان داريم ببنديم ...
گوشهايمان را بگيريم و تظاهر كنيم كه هيچ اتفاقي نيفتاده ...
بعد هم قهقهه سر بديم و خوش باشيم ...!!!

*************

شايد همه مان منتظر يك ناجي هستيم ...!!!؟؟؟؟
ناجي اي كه روزي سوار بر باد بيايد ...
اما ... چه كسي جز خود ما مي تواند چشمانمان را باز كند ...؟؟؟ 
آسمان ابري ست ... دل من نيز ....

التماس دعا
ياحق .